Hans de Wolf schreef en bewerkte tussen 1984 en 1996 vijf toneelteksten: Uitstel (1984), Titan (1985) – samen met Dennis Meyer –, Eline (1987), Noodlot (1990) – beide bewerkingen van de romans van Louis Couperus – en Rietveld (1996). Door zijn achtergrond als filmproducent, scenarist en theaterprofessional komen in deze teksten het beste uit twee werelden samen en is het voor zowel de film- als theaterliefhebber interessant om tijdens het lezen de wederzijdse invloed van beide genres op elkaar te ontdekken.
In zijn teksten lijden de personages vaak aan een diepe innerlijke eenzaamheid en het onvermogen om werkelijk contact met een ander te maken, zelfs in momenten van grote crisis. Ze proberen te ontsnappen aan hun afkomst of karakter, maar worden er uiteindelijk door vermorzeld. De personages in de teksten van Hans de Wolf leven in een geheel andere wereld dan in de maakbare wereld waarin wij heden ten dage graag geloven. De grote verdienste van zijn teksten is dat hij met een scherp oog voor de vaak historische bronnen er heldere, hedendaagse theaterteksten van heeft gemaakt. Dat maakt het de moeite waard om ze te blijven lezen en opnieuw op te voeren.
